Καθώ� μπαίνω με τη σειρ� μο� �' αυτή τη συζήτηση δι� παραλλήλων μονολόγω� γι� τη σύγχρονη
ποίηση, αισθάνομαι πικρ� δικαιωμένο�. Γιατ� είχα επισημάνει στις ελάχιστε� ευκαιρίε� πο� μο� δόθηκα�
δημόσι� κα� κα�' ιδία� μέχρ� μονομανίας πω� � ποίηση μόνο� ακροθιγώ� έχει θέση στον καινούργιο συσχετισμό δημοσιότητας. Τώρα φαίνεται πω� αρχίζουν να το καταλαβαίνου� κα� αρκετο� απ� τους ομοτεχνούς μο� κα�
σπέρνουν τι� πικρίε� τους σε εισαγωγέ� κα� προλόγου� μεταφράσεω�, στ� αρθράκ� το� μηνό� πο� ακόμ� τους
ανέχοντα�, στ� τετράστηλο πο� παρέχε� � φίλο� στην εφημερίδ�... � εκπροσώπησ� τη� ποιήσεως στην έκθεση
τη� Φραγκφούρτης απ� έν� νεκρ� ποιητή, απ' αυτή τη� άποψ�, σηματοδοτε� τη� επίσημ� αντίληψη γι� τη�
ποίηση. Καλέ� οι διαμαρτυρίες, έμεινα� ωστόσο αρκετο� εκ τω� συνωστιζομένων τη� συντεχνίας γι� το
καταπραϋντικ� ετήσιο ταξίδι ει� Παρισίου�. Κα� αναφέρ� το γεγονό� γιατ� δείχνε� ανάγλυφα στ� συγκυρία αυτώ� τω� άρθρων πο� καταθέτουμ� εδ� το ηθικ� έλλειμμα στ� οποί� βρίσκετα� � ποίηση. Κα� βέβαια όχ� μόνο με
ευθύνη τω� νόμω� τη� αγοράς... Συνέχεια |
